Kolinin yolu: Bafra’dan satış noktasına soğuk disiplini

Paketli çiğ köfte, kamyona konduğu anda sıradan bir koli olmaz. Sıcaklık yükselirse bulgurun canlılığı gider, acı keskinleşir, müşteri bir daha uğramaz. Acz sevkiyatı bu yüzden Bafra’daki üretimden, soğuk muhafaza konuşulmadan yola çıkmaz.

Türkiye’nin her sokağına aynı gün varırız demek kolay ve boş bir cümledir. Biz onu kurmuyoruz. Şehrinize düzenli sevkiyat olup olmadığı, 0850 550 57 55 hattında netleşir. Varsa gün konuşulur. Yoksa olmayan gün vaat edilmez.

Teslim alırken bakılacaklar

• Ambalajın açılmış veya ezilmiş olmaması
• Ürünün soğuk gelmesi; ılık koli kabul edilmemesi
• Etiketteki ürün adı ile siparişin tutması
• Dolaba, tezgâhın üstüne değil, hemen kaldırılması

Raf gününü burada genel bir sayıya bağlamıyoruz. Otuz gün, yirmi gün, bir hafta gibi hazır cümleler işletmeyi yanıltır. Esas olan, kolinin üzerindeki not ve o sevkiyatta söylenen muhafaza koşuludur. Etiket ile tezgâh uygulaması çelişirse etiket kazanır.

Ritim, stoktan daha değerlidir

İlk siparişte depoyu doldurmak güven hissi verir, sonra fireye döner. Daha sağlıklı olan, bir sonraki sevkiyata yetişecek kadar almaktır. Büfe haftada iki kez bitiriyorsa sipariş o hıza göre kurulur. Catering ise etkinlik takvimine göre, marketten farklı konuşulur.

Satış noktası bittiğini geç fark ederse rafta boşluk olur, müşteri başka bir şeye kayar. Bu yüzden kolinin yolu yalnızca lojistik değildir. Kasadaki kişinin, dolapta kaç dürüm kaldığını bilmesidir. Acz o sayıyı işletmenin yerine sayamaz; birlikte kurulan ritim sayar.

Soğuk bozulduysa ürünü ‘idare eder’ diye satmak, markayı da tezgâhı da yorar. Şüpheli koli ayrılır, hat aranır, yenisi konuşulur. Dürüst fire, gizlenmiş kötü lokmadan ucuzdur.